Kijken we langer naar kunst door selfies?

Het is niet vaak dat academisch museumonderzoek het nieuws haalt, maar onlangs kwam deze kop voorbij: Onderzoek: door selfies staan we langer voor een schilderij. Omdat ik meer wilde weten vroeg ik het originele (academische) artikel op. Het beschreef een uitgebreid onderzoek naar de tijd die bezoekers besteden bij het kijken naar schilderijen. En wat bleek? De conclusie van het academisch onderzoek was heel anders dan wat het populaire artikel impliceerde. Ja, de auteurs zagen dat veel mensen selfies maakten bij de kunstwerken die ze onderzochten, maar ze constateerden ook dat mensen die selfies met de objecten maakten vaak juist kort of vrijwel niet naar het object zelf keken. Verder zei het artikel dat mensen bij dit onderzoek gemiddeld 1,4 seconden langer naar kunstwerken keken dan tijdens het onderzoek 14 jaar geleden. Maar de onderzoekers gaven zelf aan dat dit verschil verwaarloosbaar was. Door selfies kijken we dus niet langer naar kunst, maar wat kunnen we wel leren van dit onderzoek en het misverstand dat is ontstaan? Lees verder

Museumpodcast

Museumpodcast

In november 2015 sprak ik Sophie Heijkoop van de Museumpodcast. Sophie trekt door het land voor gesprekken met mensen die in musea werken en deelt die gesprekken in de vorm van podcasts. Ik volgde haar werk al een tijdje en vond het erg leuk dat ze ook met mij kwam praten. We spraken over mijn promotieonderzoek bij de UvA en het Allard Pierson Museum en het meSch project waarbinnen ik mijn onderzoek doe. Maar we spraken vooral over het gebruik van digitale media in het museum en waarom dat soms zo ontzettend lastig, maar ook enorm inspirerend is. Lees verder

Onderzoek door doen in Huis van Gijn

“Het huis ademt een sfeer alsof mr. Simon van Gijn ieder moment om de hoek van de kamer kan verschijnen, glas port in de ene hand en een tekening of gravure in de andere.”

Een quote uit het juryrapport van het Prins Bernhard Cultuurfonds uit 2004 toen Huis Van Gijn de Museumprijs won. De jury was bijzonder onder de indruk van de ingetogen wijze waarop het museum is gerestaureerd en heringericht. Het huis is inderdaad schitterend en respectvol in oude glorie hersteld, maar toch mist er iets.
Meneer Van Gijn verschijnt nooit om de hoek, vertellend over de Vaderlandse historie of over zijn geschil met juffrouw Fijn van Draat. Nimmer horen we de pannen in de keuken kletteren, of voelen we de warmte van de kachel. Het is een huis, maar dan zonder bewoners. Huis Van Gijn heeft de wens om het huis weer te laten leven, zodat de bezoeker de 19de eeuwse grandeur kan beleven in het museum van nu.
Lees verder