#drinkingaboutmuseums – een museumborrel

#drinkingaboutmuseums – een museumborrel

Op 30 september is de eerste Rotterdamse editie van #drinkingaboutmuseums, een informele borrel met en voor museummensen. Een paar jaar geleden was ik bij een Londense editie en het was één van de gezelligste borrels waar ik ooit ben geweest. Conservatoren, marketeers, registrars en publieksbegeleiders uit allerlei soorten musea, van de nationale giganten tot kleine lokale musea, kletsten met elkaar over dat mooie, gekke museumvak.

Lees verder

Muse & Social Media

Al verschillende keren schreef ik over musea en social media. Ik had het erover dat soial media meer is dan alleen marketing, besprak hoe Selfies ons langer naar kunst laten kijken. (of toch niet?) En ik gaf voorbeelden uit mijn eigen werk.

Maar waar was Muse zelf op social media? Op Twitter en LinkedIn was ik allang te vinden natuurlijk en lange tijd vond ik dat ook genoeg. Alleen een account aanmaken is immers niet genoeg. Je moet ook aanwezig zijn op deze platforms. Omdat ik graag toegankelijk ben en keer op keer merk dat het zo ontzettend fijn is om met mensen in gesprek te gaan, heb ik mijn repertoire uitgebreid. Voortaan vind je mijn museumfoto’s op Instagram en kun je Muse liken op Facebook.

Dus kom maar op. Volg me, like me, tag me, dat vind ik hartstikke leuk. Maar nog leuker vind ik het als je me laat weten waar jij te vinden bent. Wie moet ik volgen? Waar worden goede gesprekken over mensen en musea gevoerd? Laten we delen met elkaar, want daar gaat het toch uiteindelijk om.

Samen leren bij Science Center NEMO – Een onderzoek naar intergenerationeel leren

Deze gastblog is geschreven door Soraya Khushi Pasha, vierdejaarsstudent aan de Reinwardt Academie.

 

Hoe zorg je er als museum of erfgoedinstelling voor dat volwassenen en kinderen beiden informatie tot zich krijgen én hierover in gesprek gaan met elkaar? Voor mijn afstudeeronderzoek heb ik onderzoek gedaan naar intergenerationeel leren. De kern van mijn praktijkonderzoek was een observatiestudie naar de interactie tussen ouders/begeleiders en kinderen bij NEMO’s (relatief) nieuwe exhibit, ”Onderzoek als een wetenschapper”. In dit artikel presenteer ik twee belangrijke aanbevelingen uit mijn onderzoek. Aan de hand van concrete voorbeelden, kan het samen leren tussen volwassene en kind eenvoudig gestimuleerd worden.

 

Lees verder

Op maandag naar het museum: Een kijkje in de keuken

Onlangs had ik twee keer de kans om op een maandag een museum te bezoeken. Terwijl het Valkhof in Nijmegen en het Museum voor Communicatie in Den Haag dicht waren voor het publiek, kreeg ik een kijkje in de keuken. Beide musea zijn aan het vernieuwen en gaan in dat vernieuwingsproces het experiment aan. Het Valkhof vroeg me om een workshop te geven om hen te helpen een digitaal project te starten. Bij het Museum voor Communicatie ging ik op visite voor een goed gesprek over samenwerken met je bezoekers.
Lees verder

Museumeducatie.nl wordt Muse

Al meer dan 10 jaar reflecteert museumeducatie.nl op de publieksgerichte museumpraktijk. Er is in die tijd veel veranderd, maar er bleken twee constanten te zijn. Twee constanten in de vorm van misverstanden wel te verstaan. Ten eerste bleek het begrip ‘educatie’ voor heel wat onduidelijkheid te zorgen. Afhankelijk van wie ik sprak, werd educatie gezien als museumprogramma’s voor scholen, of als al het didactische materiaal dat door musea wordt ontwikkeld. Zelden werd het geïnterpreteerd als al het publieksgericht werk waar museumeducatie.nl voor staat, van gastvrije inrichting en goede toegankelijkheid tot speciale programma’s en goedgeschreven tekstbordjes. Het tweede misverstand werd veroorzaakt door de toevoeging ‘.nl’. Van een website groeide museumeducatie.nl namelijk langzaam uit tot een bedrijfje, maar een bedrijfsnaam die eindigt op ‘.nl’ kan anno 2016 écht niet meer en is bovendien erg lastig uit te leggen.

 

Daarom is er nu Muse. Het is de naam van het bedrijf, terwijl die prachtige URL behouden blijft. Muse, met de de kop en de kont van museumeducatie en de nadruk op ‘us’, wij samen. Wij samen, de mensen die werken in musea die door het delen van onze ervaringen de sector als geheel mooier en beter kunnen maken. Maar ook: Wij samen, de culturele professionals en onze bezoekers, klanten en fans. Samen bepalen we de waarde van ons cultureel erfgoed en samen creëren we onvergetelijke museumervaringen. Muse gaat over mensen en musea. De naam verandert, de waarden blijven hetzelfde. Het prachtige logo is wederom ontworpen door de vrienden van PUNTPIXEL, waarvoor dank!

Smartphones in het museum

wp-1460986714309.jpg
Detail van het resultaat van een smartphone brainstorm (Foto: Merel van der Vaart)

Vrijwel elke museumbezoeker heeft tegenwoordig een kleine computer bij zich: de smartphone. Daar moeten we wat mee! Er wordt al enige tijd gehamerd op de voordelen die de smartphone met zich mee zou brengen. Maar welke impact heeft het werkelijk op het museumbezoek? En hoe kunnen musea hier op reageren? De smartphone heeft invloed op zowel het fysieke, als het online bezoek. Musea hebben voor het eerst te maken met museumbezoekers die op grote schaal informatie en communicatiemiddelen gebruiken die niet door het museum zelf worden beheerd. Daarnaast weten we niet waar mensen zijn als ze ons online aanbod raadplegen. Iemand die onze website bezoekt kan thuis zijn, in de trein zitten, of in ons museum aanwezig zijn. Wat betekent dit voor de relatie tussen musea en hun bezoekers? Hoe kunnen musea baat hebben bij deze ontwikkelingen?

Lees verder

Kijken we langer naar kunst door selfies?

Het is niet vaak dat academisch museumonderzoek het nieuws haalt, maar onlangs kwam deze kop voorbij: Onderzoek: door selfies staan we langer voor een schilderij. Omdat ik meer wilde weten vroeg ik het originele (academische) artikel op. Het beschreef een uitgebreid onderzoek naar de tijd die bezoekers besteden bij het kijken naar schilderijen. En wat bleek? De conclusie van het academisch onderzoek was heel anders dan wat het populaire artikel impliceerde. Ja, de auteurs zagen dat veel mensen selfies maakten bij de kunstwerken die ze onderzochten, maar ze constateerden ook dat mensen die selfies met de objecten maakten vaak juist kort of vrijwel niet naar het object zelf keken. Verder zei het artikel dat mensen bij dit onderzoek gemiddeld 1,4 seconden langer naar kunstwerken keken dan tijdens het onderzoek 14 jaar geleden. Maar de onderzoekers gaven zelf aan dat dit verschil verwaarloosbaar was. Door selfies kijken we dus niet langer naar kunst, maar wat kunnen we wel leren van dit onderzoek en het misverstand dat is ontstaan? Lees verder